Lijkt het je leuk om je bezig te houden met bloggen, interviews? KLIK HIER

Heb je iets te melden? Discussie - Vraag en Antwoord - Ervaring delen - Nieuws of een YouTube filmpje KLIK HIER

Opticien worden: Wat ga ik ECHT doen?

Geschreven door gast blogger Steven Ziet

Met blik een heldere blik kijk ik naar mijn toekomst in de wereld van brillen en contactlenzen. Ik vind mijn vak leuk en interessant, kan som wel aardig met mensen overweg en kan mijn licht autistische trekjes kwijt in het monteren/schoonmaken van brillen.. Ik verwierp mijn idealen om als natuurkunde docent mijn brood te verdienen. Met een kleine interesse voor licht, lenzenstelsels en rekenformules ben ik (inmiddels) 5 jaar geleden begonnen aan de optiek opleiding. Waar ik wonderbaarlijk genoeg ook nog een diploma voor heb gekregen. Want niemand had mij verteld wat er allemaal bij kwam kijken.

Want als we ergens voor gaan leren, krijg je alleen maar te horen wat je moet kunnen, wat er leuk aan is en wat je er vooral mee kan gaan doen. Ik kwam op de website van een bepaalde opleiding een zeer toepasselijke omschrijving van mijn vak tegen (LINK!!) Een wijze man zei ooit tegen mij: “Niets gezonder, dan een banaan in je donder.” En dat heeft mij bewust gemaakt van de bijkomende aspecten en diepere betekenis van het vak.

Ik heb ook een lijstje met dingen die ze je NIET vertellen als het gaat om de beroepsomschrijving. Vandaar mijn top 5 van.. Ja, dat hoort ook bij mijn vak

5: Verjaardagen

Elke verjaardag ik het weer het zelfde verhaal. Je probeert buurman Kees uit te leggen dat het helemaal niet nodig is om die 2 leesbrilletjes over elkaar heen te zetten. Je nichtje Sofia kan nog geen blok op de andere stapelen en haar ouders vermoeden dat het aan d’r ogen ligt. De schoonmoeder van je beste vriend heeft sinds een week last van lichtflitsen en begint een beetje kokervisie te krijgen. Typisch Steven op een doodnormale verjaardag. Want ja.. Opticien ben je tenslotte 24/7… Hoe vaak het niet voor komt dat je op zondag middag de schroefjes van buurvrouw Sjanie d’r bril vast staat te draaien. Deal with it!

4: Collegialiteit

Einzelgängers zoals ikzelf moeten soms wat wennen aan de manier waarop je collega’s te werk gaan. Ook al leer jij het op manier A en je collega zegt B, doe dan B. Flik het niet om B te zeggen maar dan A doen… Ik spreek uit ervaring. Respecteer ook lunch, rook, koffie en fruithapje pauzes. Soms wil je gewoon even 5 minuten een kop koffie drinken. Als dit niet gaat, offer jezelf op en laat je collega’s wel van hun momentje genieten. Uiteindelijk zal het zichzelf belonen.

3: Taalgebruik

Je bent gewend om als groenteboer op de markt aardappels te verkopen en je komt in een gerenommeerde zaak te werken waar je geen klanten hebt (want hoeren hebben klanten). Nee, in deze winkel heb je gasten, meneren en mevrouwen. Deze specifieke consument kun je niet aanspreken alsof je een zak met eigenheimers aan ze wil verkopen. Net als ‘Hallo’.. Past perfect in de zin “Hey, hallo! Ga maar leggen ik kom zo!”

2: Viezigheid

Het komt regelmatig voor dat je een bril gewoon niet schoon wil maken. Niet omdat je dan te beroerd ben om je handen vies te maken, maar gewoon omdat de bagger rondom de neuspads onderdeel van de constructie is geworden. Dat je de stukken klei nog uit de facetrand staat te peuren of het bloed van de glazen af staat te krabben. Zelfs met pus gevulde oortips zijn niet uitgesloten bij jouw baan als opticien. Dit alles komt gewoon voor en heb je geen speciaal blok voor tijdens de opleiding.

1: Je weet ALLES van ogen

Ondanks dat je gewoon een opticien bent, geen medische opleiding hebt gedaan, geen medicijnen hebt gestudeerd en geen enkele kennis van onuitspreekbare ziektes hebt, wordt er van je verwacht dat wanneer je er branderige ogen van krijgt er een goed en passend medisch onderbouwd advies bij kan geven. Niet alleen in de winkel, maar ook thuis. Want jij bent van de ogen! En als er iets is waar je toevallig wel wat van weet, is het verhaal dat je ophangt te complex, te langdradig en voor de gemiddelde consument niet te volgen. Leer je grenzen kennen met waar je WEL en NIET veel van weet.

Wat een mooi vak. Al de dingen die ze mij op school nooit geleerd hebben zijn misschien niet de belangrijkste dingen. Misschien ook niet echt de leukste. Maar het zijn wel de kleine dingen die mijn vak zo leuk maken. Het maakt niet uit om een hele verjaardag over de slechte ogen van oma te praten. Ik vind het ook niet erg om op zondag even m’n schroevendraaiertje tevoorschijn te halen. Ik maak met liefde de meest gore brillen weer glimmend schoon (uitzonderingen daar natuurlijk). Want uiteindelijk wil ik die meneer/mevrouw weer met een goed gevoel naar huis laten gaan. En zolang je daar niet van kan genieten, ben je nog geen opticien.

Steven Ziet,
Meerdere verhaaltjes in een maand uit het hart van een opticien geschreven worden.

 

Volg mij op Facebook, Twitter en lees de echte verhalen op www.stevenziet.nl

;)

Blog door Steven Ziet uit - reacties

Reageer op: Opticien worden: Wat ga ik ECHT doen?